| إِلَّا الَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ فَلَهُم أَجرٌ غَيرُ مَمنونٍ مگر کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند؛ پس برای آنان پاداشی پایانناپذیر است. إِلَّا الَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِمگر کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند. إِلَّا
ریشه: ندارد؛ حرف است. گرامری: ابزار استثنا. معنا: مگر، جز. الَّذينَ
ریشه: ندارد؛ اسم موصول است. گرامری: اسم موصول جمع مذکر، در محل نصب یا جرّ بر پایهٔ مستثنا شدن از جملهٔ پیشین. معنا: کسانی که. آمَنوا
ریشه: أ م ن. گرامری: فعل ماضی، باب إفعال، سومشخص جمع مذکر؛ «واو» ضمیر پیوسته در محل رفع فاعل است. معنا: ایمان آوردند، باور کردند. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف است. گرامری: حرف عطف. معنا: و. عَمِلُوا
ریشه: ع م ل. گرامری: فعل ماضی، ثلاثی مجرد، سومشخص جمع مذکر؛ «واو» ضمیر پیوسته در محل رفع فاعل است. معنا: انجام دادند، عمل کردند. الصّالِحاتِ
ریشه: ص ل ح. گرامری: اسم جمع مؤنث سالم، معرفه با «ال»، منصوب با کسره بهسبب جمع مؤنث سالم؛ مفعولبهِ «عَمِلُوا» است. معنا: کارهای شایسته، اعمال نیک.
فَلَهُم أَجرٌ غَيرُ مَمنونٍپس برای آنان پاداشی پایانناپذیر است. فَ
ریشه: ندارد؛ حرف است. گرامری: حرف تفریع یا نتیجه. معنا: پس، بنابراین. لَهُم
ریشه: ندارد؛ ترکیب از «لِـ» و «هُم» است. گرامری: «لِـ» حرف جر و «هُم» ضمیر پیوستهٔ سومشخص جمع مذکر در محل جر؛ جار و مجرور و خبر مقدّم. معنا: برای آنان. أَجرٌ
ریشه: أ ج ر. گرامری: اسم مفرد مذکر، نکره، مرفوع با ضمه؛ مبتدای مؤخّر. معنا: پاداش، مزد، ثواب. غَيرُ
ریشه: غ ي ر. گرامری: اسم، مرفوع با ضمه؛ صفتِ «أَجرٌ» و مضاف است. معنا: غیرِ، بدونِ، ناپذیرِ. مَمنونٍ
ریشه: م ن ن. گرامری: اسم مفعول از فعل «مَنَّ»، مجرور با کسره؛ مضافالیه برای «غَيرُ». معنا: قطعشده، پایانیافته؛ و در اینجا: پایانناپذیر و همیشگی. | 