وَأُمِّهِ وَأَبيهِو مادرش و پدرش. وَ
ریشه: حرف عطف، ریشهٔ واژگانی ندارد؛ از نظر دستوری: حرف عطف؛ معنا: و. أُمِّهِ
ریشه: «أُمّ»؛ از نظر دستوری: اسم مجرور بهسبب عطف بر «أَخِيهِ» در عبارت پیشین، و مضاف؛ «هِ» ضمیر پیوسته در محل جرّ مضافالیه؛ معنا: مادرِ او. وَ
ریشه: حرف عطف، ریشهٔ واژگانی ندارد؛ از نظر دستوری: حرف عطف؛ معنا: و. أَبيهِ
ریشه: «أَب»؛ از نظر دستوری: اسم مجرور بهسبب عطف بر «أُمِّهِ»، و مضاف؛ «هِ» ضمیر پیوسته در محل جرّ مضافالیه؛ معنا: پدرِ او. | 