وَما عَلَيكَ أَلّا يَزَّكّىٰو بر تو چه مسئولیتی است اگر او پاکیزه نشود؟ وَ
حرف عطف یا استیناف است؛ ریشه ندارد؛ به معنای «و». ما
اسم استفهام است؛ ریشه ندارد؛ در اینجا برای نفیِ مسئولیت و سرزنشِ لطیف آمده است؛ به معنای «چه؟» یا «چه چیزی؟». عَلَيْكَ
از «عَلى» و ضمیر متصل «كَ» تشکیل شده است؛ «عَلى» حرف جر است و ریشه ندارد؛ «كَ» ضمیر مخاطب مفرد مذکر و به معنای «تو» است؛ مجموعاً به معنای «بر تو» یا «بر عهدهٔ تو». أَلّا
ترکیب «أَنْ» و «لا» است؛ «أَنْ» حرف مصدری و نصب است و ریشه ندارد؛ «لا» حرف نفی است و ریشه ندارد؛ مجموعاً به معنای «اینکه … نشود». يَزَّكّىٰ
فعل مضارع، مفرد مذکر غایب، از باب تفعّل؛ ریشهٔ آن «ز ك و / ز ك ي» است؛ اصل آن «يَتَزَكّى» بوده و «تاء» در «زای» ادغام شده است؛ به معنای «پاک شود»، «پاکی و رشد معنوی پیدا کند» یا «خود را پاک سازد». | 