تَرْمِيهِمْ بِحِجَارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍآنان را با سنگهایی از گِلِ سخت و پختهشده سنگباران میکرد. تَرْمِيهِمْ
ریشه: ر م ي. فعل مضارع از «رَمى» به معنای افکندن، پرتاب کردن و هدف گرفتن؛ «تَـ» برای مؤنث مفرد است و به «طَيْرًا» اشاره دارد، و «هُمْ» ضمیر پیوسته در محل نصب، مفعولبه، به معنای «آنان را» است. معنای کامل: «آن پرندگان آنان را سنگ میانداختند / سنگباران میکردند». بِ
حرف جر؛ برای بیان ابزار و وسیله به کار رفته است. معنای آن در اینجا: «با». حِجَارَةٍ
ریشه: ح ج ر. اسم جمعِ «حَجَر» به معنای سنگ؛ مجرور به حرف جر «بِ» و دارای تنوین کسره است. معنای آن: «سنگها» یا «سنگهایی». مِنْ
حرف جر؛ برای بیان جنس و منشأ. معنای آن در اینجا: «از». سِجِّيلٍ
واژهای معرّب، به معنای گِلِ سختشده، گِل پخته، یا سنگی از گِلِ پخته؛ مجرور به «مِنْ» و دارای تنوین کسره است. معنای آن: «گِلِ سخت و پختهشده». | 