وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰو قطعاً بهزودی پروردگارت به تو عطا خواهد کرد، پس خشنود خواهی شد. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف.
گرامر: حرف پیونددهنده؛ دو بخش جمله را به هم مرتبط میکند.
معنی: و، پس. لَ
ریشه: ندارد؛ حرف تأکید.
گرامر: لامِ تأکید که بر سر «سوف» آمده است.
معنی: قطعاً، بهیقین. سَوْفَ
ریشه: ندارد؛ حرف استقبال.
گرامر: بر سر فعل مضارع میآید و انجام آن را در آینده نشان میدهد.
معنی: بهزودی، در آینده. يُعْطِيكَ
ریشه: عطو؛ از فعل «أَعْطَىٰ» به معنای بخشیدن و عطا کردن.
گرامر: فعل مضارع، سومشخص مفرد مذکر، معلوم؛ «كَ» ضمیر پیوسته و مفعولٌبه است.
معنی: به تو عطا میکند، به تو خواهد بخشید. رَبُّكَ
ریشه: ربب؛ «رَبّ» به معنای پروردگار و پرورشدهنده.
گرامر: اسم، فاعلِ مرفوع؛ «كَ» ضمیر پیوسته و مضافٌإلیه است.
معنی: پروردگار تو. فَ
ریشه: ندارد؛ حرف نتیجه و پیوند.
گرامر: فای نتیجه؛ پیامد جملهٔ پیشین را بیان میکند.
معنی: پس، در نتیجه. تَرْضَىٰ
ریشه: رضو؛ از فعل «رَضِيَ» به معنای خشنود شدن.
گرامر: فعل مضارع، دومشخص مفرد مذکر؛ در ساختار جمله، نتیجهٔ عطای پروردگار را بیان میکند.
معنی: خشنود میشوی، راضی خواهی شد. | 