089-023-010-فجر

« Back to Glossary Index
و دوزخ را در چنین زمانی بیاورند، در چنین روز گاری، انسان اعمالِ گذشته خود را به خاطر خواهد آورد، ولی این یاد آوری چه سودی برایش خواهد داشت؟ (۲۳)
وَجِيءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَومَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنسانُ وَأَنّىٰ لَهُ الذِّكرىٰ

در آن روز جهنم آورده می‌شود؛ در آن روز انسان پند می‌گیرد، اما این پند گرفتن کجا برای او سودمند است؟

وَجِيءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّمَ

در آن روز جهنم آورده می‌شود.

وَجِيءَ
ریشه: ج‌ي‌ء؛ فعل ماضی مجهول، مفرد مذکر غایب؛ آورده شد، حاضر کرده شد.

يَومَئِذٍ
ریشه: ي‌و‌م؛ «يوم» اسم زمان و مضاف، «إذ» اسم زمان مبنی و مضاف‌الیه؛ در آن روز.

بِجَهَنَّمَ
ریشه: ج‌ه‌ن‌م؛ «باء» حرف جر، «جهنم» اسم مجرور؛ با جهنم، جهنم را.


يَومَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنسانُ

در آن روز انسان پند می‌گیرد.

يَومَئِذٍ
ریشه: ي‌و‌م؛ «يوم» اسم زمان و مضاف، «إذ» اسم زمان مبنی و مضاف‌الیه؛ در آن روز.

يَتَذَكَّرُ
ریشه: ذ‌ك‌ر؛ فعل مضارع، باب تفعّل، مفرد مذکر غایب؛ به یاد می‌آورد، پند می‌گیرد، متوجه می‌شود.

الإِنسانُ
ریشه: أ‌ن‌س؛ اسم معرفه، مفرد، مذکر، فاعل و مرفوع؛ انسان.


وَأَنّىٰ لَهُ الذِّكرىٰ

اما این پند گرفتن کجا برای او سودمند است؟

وَ
حرف عطف؛ و، اما.

أَنّىٰ
اسم استفهام؛ از کجا، چگونه، کجا؛ در این آیه برای بیان دور بودن یا ناممکن بودن سودمندیِ پند به کار رفته است.

لَهُ
«لام» حرف جر و «هاء» ضمیر متصل، مجرور؛ برای او، به حال او.

الذِّكرىٰ
ریشه: ذ‌ك‌ر؛ اسم، مؤنث، معرفه و مبتدا؛ یادآوری، پندگیری، عبرت‌پذیری.

Nach oben scrollen