مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَچه چیزی شما را به دوزخِ سَقَر وارد کرد؟ مَا
اسمِ استفهام، مبنی بر سکون؛ در محلّ رفع، فاعلِ «سَلَكَ». ریشه ندارد، زیرا اسمِ استفهامی است. معنا: چه چیز؟ چه عاملی؟ سَلَكَكُمْ
فعل ماضی، مفرد، مذکر، غایب؛ از ریشهٔ «س ل ك». «كُمْ» ضمیر پیوسته در محلّ نصب، مفعولبه است. معنا: شما را وارد کرد، شما را در راهی قرار داد، شما را به درونِ چیزی کشاند. فِي
حرف جر، مبنی و بدون محلّ اعرابی. معنا: در، اندر. سَقَرَ
اسمِ خاصّ برای یکی از نامهای جهنم؛ از نظر اعرابی، اسمِ مجرور به «فِي» است و نشانهٔ جرّ آن فتحه است، چون ممنوع از صرف است. معنا: سَقَر؛ دوزخی بسیار سوزان. | 