| كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ هر نفسی در گروِ آن چیزی است که به دست آورده است. كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌهر نفسی در گروِ آن چیزی است که به دست آورده است. كُلُّ
اسمِ دالّ بر فراگیری و عموم؛ از نظر دستوری مبتدا و مرفوع است و علامت رفع آن ضمه است. معنا: هر، همه، تمامِ. نَفْسٍ
ریشه: «ن ف س». اسم مفرد مؤنث؛ مضافٌالیهِ «كُلُّ» و مجرور است و علامت جرّ آن کسره است. معنا: جان، شخص، ذات، نفس. بِمَا
«بِـ» حرف جرّ است و معنا میدهد: به، در برابرِ، به سببِ. «ما» اسم موصول است؛ یعنی «آنچه». این ترکیب با فعل پس از خود، به «رَهِينَةٌ» وابسته است. معنا: در گروِ آنچه، به سببِ آنچه. كَسَبَتْ
ریشه: «ك س ب». فعل ماضی، مفرد مؤنث؛ «تْ» نشانهٔ مؤنثبودن فاعل است و فاعل آن «نَفْسٍ» است. معنا: به دست آورد، انجام داد، کسب کرد. رَهِينَةٌ
ریشه: «ر ه ن». اسم مفرد مؤنث و خبرِ مرفوع برای «كُلُّ» است و علامت رفع آن ضمه است. معنا: در گرو، گروگان، بسته و وابسته به نتیجهٔ عمل خویش. | 