| كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ هرگز از او اطاعت مکن؛ و سجده کن و نزدیک شو. كَلَّا لَا تُطِعْهُهرگز از او اطاعت مکن. كَلَّا
ریشه: ندارد؛ حرف ردع و بازدارندگی است. گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی. معنا: هرگز، چنین نیست، بههیچوجه. لَا
ریشه: ندارد؛ حرف نفی و نهی است. گرامر: «لا»ی ناهیه، حرف جزم، بدون محل اعرابی. معنا: نکن، مبادا. تُطِعْهُ
ریشه: ط و ع. گرامر: فعل مضارع مجزوم به «لا»ی ناهیه، از باب إفعال «أطاعَ يُطيعُ»؛ نشانهٔ جزم آن سکون است. «هُ» ضمیر پیوسته در محل نصب، مفعولبه است. معنا: از او فرمان مبر، اطاعتش مکن. وَاسْجُدْو سجده کن. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف است. گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی. معنا: و. اسْجُدْ
ریشه: س ج د. گرامر: فعل امر، مبنی بر سکون؛ فاعل آن ضمیر پنهان «أنتَ» است. معنا: سجده کن، فروتنی و بندگی کن. وَاقْتَرِبْو نزدیک شو. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف است. گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی. معنا: و. اقْتَرِبْ
ریشه: ق ر ب. گرامر: فعل امر، مبنی بر سکون، از باب افتعال «اِقْتَرَبَ يَقْتَرِبُ»؛ فاعل آن ضمیر پنهان «أنتَ» است. معنا: نزدیک شو؛ به الله نزدیک شو. | 