| ریشهٔ ثلاثیِ (أ ل و) در قرآن ۳۷ بار به کار رفته است و در چهار صورتِ صرفی دیده میشود: |
یک بار به صورت فعلِ باب اوّل یَأْلُ (يَأْلُ) — کوتاهی کردن، دریغ ورزیدن |
یک بار به صورت فعلِ باب چهارم یُؤْلُ (يُؤْلُ) — سوگند خوردن |
یک بار به صورت فعلِ باب هشتم یَأْتَلِ (يَأْتَلِ) — سوگند خوردن، خودداری کردن |
۳۴ بار به صورت اسم آلاء (ءَالَآء) — نعمتها، بخششها و نشانههای قدرت خداوند |
| آلاءِ کاربرد در زبان عربی آلاء واژهای عربی و جمعِ إِلْي یا بنابر برخی تحلیلها جمعِ أَلًى است و به معنای نعمتها، بخششها و نشانههای لطف الهی به کار میرود. این واژه بیشتر در زبان دینی و ادبی دیده میشود. نمونهٔ مشهور آن در قرآن کریم، عبارت زیر است: فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ در این آیه، آلاء به معنای نعمتها و الطاف پروردگار است. نکتهٔ املایی: شکل اصلی واژه در عربی آلاء است. اگر این واژه در ترکیب اضافی قرار گیرد، ممکن است به صورت آلاءِ … نوشته شود؛ برای نمونه: آلاءِ خداوند. اطلاعات ریشهشناختی
برخی زبانشناسان دربارهٔ ساخت دقیق مفرد و ریشهٔ این واژه اختلافنظر دارند؛ بااینحال، معنای اصلی و پذیرفتهشدهٔ آلاء در عربی، نعمتها و بخششهای فراوان است. سه مترادف
سه متضاد
|
ا-ل-و
« Back to Glossary Index