| يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ در روز جزا وارد آن میشوند و در آن میسوزند. يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِدر روز جزا وارد آن میشوند و در آن میسوزند. يَصْلَوْنَهَا
ریشه: «ص ل ي». فعل مضارع، جمع مذکر غایب، از باب «فَعَلَ ـ يَفْعَلُ»؛ «واو» نشانهٔ جمع مذکر و «ها» ضمیر پیوستهٔ مؤنث مفرد و مفعولبه است که به «جحیم» بازمیگردد. معنا: وارد آن میشوند، در آن میسوزند، حرارت و عذاب آن را میچشند. يَوْمَ
ریشه: «ي و م». اسم زمان، منصوب و ظرف زمان است؛ به سبب اضافه، تنوین ندارد. معنا: روز، هنگام، زمانی که. الدِّينِ
ریشه: «د ي ن». اسم معرفه با «ال»، مجرور به سبب مضافالیه بودن برای «يوم». معنا: جزا، پاداش و کیفر، حسابرسی اعمال؛ مراد «روز جزا» است. | 