114-004-022-ناس

مِن شَرِّ الوَسواسِ الخَنّاسِ

از شرّ وسوسه‌گرِ پنهان‌شونده.

مِن حرف جرّ است؛ ریشه ندارد؛ معنای آن در اینجا «از» است و منشأ یا مبدأِ پناه‌بردن را بیان می‌کند.

شَرِّ اسم مفرد، مجرور به «مِن» و نشانهٔ جرّ آن کسره است؛ ریشه: «ش ر ر»؛ به معنای بدی، آسیب، زیان و امر ناخوشایند است. «شَرِّ» مضاف است.

الوَسواسِ اسم، مجرور و مضاف‌الیه برای «شَرِّ» است؛ نشانهٔ جرّ آن کسره است؛ ریشه: «و س و س»؛ «وَسواس» به معنای بسیار وسوسه‌کننده، وسوسه‌گر، یا وسوسهٔ پی‌درپی است. «الـ» برای معرفه‌کردن کلمه آمده است.

الخَنّاسِ صفتِ «الوَسواسِ» و مجرور است؛ نشانهٔ جرّ آن کسره است؛ ریشه: «خ ن س»؛ «خَنّاس» صیغهٔ مبالغه است و به معنای بسیار عقب‌نشیننده، بسیار پنهان‌شونده و کسی است که هنگام یاد الله عقب می‌رود و پنهان می‌شود. «الـ» برای معرفه‌بودن و هماهنگی با موصوف آمده است.