| و یقیناً، عشق و دوستی انسان به مال پرستی، بسیار شدید است (و بخاطرِ این عشق است که دست به غارتگری و تجاوز می زند) (8) |
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الخَيرِ لَشَديدٌو بیگمان او نسبت به دوست داشتنِ مال، بسیار سخت دلبسته است. وَ: حرف عطف و استئناف؛ از ریشهٔ مستقل؛ به معنای «و». إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ از ریشهٔ مستقل؛ به معنای «همانا، بیگمان»؛ اسمِ آن منصوب و خبرِ آن مرفوع میشود. هُ: ضمیر متصل، مبنی در محل نصب؛ اسمِ «إِنَّ»؛ ضمیر مفرد مذکر غایب؛ به معنای «او». لِ: لامِ تأکید یا لامِ مزحلقة؛ حرفی برای تأکید خبرِ «إِنَّ»؛ به معنای «بهراستی، قطعاً». حُبِّ: مصدرِ «حَبَّ ـ يَحِبُّ» از ریشهٔ «ح ب ب»؛ مجرور به سبب حرف «لِ» و مضاف؛ به معنای «دوست داشتن، محبت، دلبستگی». الخَيرِ: اسم از ریشهٔ «خ ي ر»؛ مجرور و مضافالیه برای «حُبِّ»؛ در اینجا «خیر» به معنای «مال و دارایی» است. لَشَديدٌ: «لَ» لامِ تأکید و «شَديدٌ» صفت مشبهه از ریشهٔ «ش د د»؛ مرفوع و خبرِ «إِنَّ»؛ به معنای «بسیار سخت، شدید، سختدلبسته». |