| أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ آیا دیدی آنکس را که بازمیدارد؟ أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰآیا آنکس را که بازمیدارد، دیدهای؟ أَ
حرف استفهام؛ برای پرسش است و در اینجا استفهام، جنبهٔ توجهدادن و شگفتانگیز نشاندادنِ کارِ شخصِ بازدارنده دارد. رَأَيْتَ
فعل ماضی، صیغهٔ دومشخص مفرد مذکر، از ریشهٔ «ر أ ي»؛ «دیدی». «تَ» ضمیر پیوسته و فاعل است؛ یعنی «تو دیدی». این فعل در اینجا میتواند معنای «آیا دانستی/آیا توجه کردی» نیز داشته باشد. الَّذِي
اسم موصول، مفرد مذکر؛ «آنکه»، «کسی که». نقش آن مفعولبهِ فعل «رأيتَ» است و جملهٔ پس از آن، صلهٔ موصول بهشمار میآید. يَنْهَىٰ
فعل مضارع، صیغهٔ سومشخص مفرد مذکر، از ریشهٔ «ن هـ ي»؛ «بازمیدارد»، «نهی میکند»، «منع میکند». فاعل آن ضمیر پنهان «هو» است که به «الَّذي» بازمیگردد. | 