096-006-002-علق

چنین نیست؛ همانا انسان قطعاً سرکشی می‌کند.

كَلَّا

حرفِ بازدارندگی و ردع است؛ ریشهٔ ثلاثی ندارد و مبنی است. برای نفی و ردّ پندار نادرستِ پیشین می‌آید؛ یعنی: «هرگز چنین نیست» یا «نه، چنین نیست».

إِنَّ

حرفِ تأکید و نصب است؛ ریشهٔ ثلاثی ندارد و مبنی است. بر سر جملهٔ اسمیه می‌آید، اسم خود را منصوب و خبر خود را مرفوع می‌کند؛ معنایش: «همانا» و «به‌راستی».

الْإِنسَانَ

از ریشهٔ «أ ن س» یا «ن س ي» دانسته شده است؛ اسمِ مفرد، معرفه با «ال»، مذکر و منصوب است. اسمِ «إِنَّ» است و نشانهٔ نصب آن فتحه است؛ معنایش: «انسان».

لَيَطْغَىٰ

«لَـ» لامِ تأکیدِ مزحلَقه است؛ حرفی مبنی و بدون ریشهٔ ثلاثی که برای تأکید بر خبرِ «إِنَّ» آمده است. «يَطْغَىٰ» فعل مضارع، مفرد، مذکر و غایب، از ریشهٔ «ط غ ي» است؛ مرفوع است و علامت رفع آن ضمهٔ مقدر بر الفِ پایانی است. معنایش: «سرکشی می‌کند»، «از حد می‌گذرد» و «طغیان می‌ورزد».