فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰپس بهزودی راه او را برای دشواری آماده و هموار میکنیم. فَـ
ریشه: ندارد؛ حرف.
گرامر: حرف عطف یا استیناف، همراه با معنای آینده.
معنا: پس، آنگاه. سَـ
ریشه: ندارد؛ حرف.
گرامر: حرف استقبال که بر سر فعل مضارع میآید.
معنا: بهزودی، در آینده. نُيَسِّرُ
ریشه: ي ـ س ـ ر.
گرامر: فعل مضارع، اولشخص جمع، از باب تفعیل؛ فاعل آن «ما» است.
معنا: آسان میکنیم، آماده میسازیم، هموار میکنیم. هُ
ریشه: ندارد؛ ضمیر.
گرامر: ضمیر متصل، سومشخص مفرد مذکر، در جایگاه مفعولبه.
معنا: او را، آن را. لِـ
ریشه: ندارد؛ حرف جر.
گرامر: حرف جر، واردشده بر اسم پس از خود.
معنا: برای، بهسوی، بهمنظورِ. الْعُسْرَىٰ
ریشه: ع ـ س ـ ر.
گرامر: اسم مؤنث معرفه با «ال»، مجرور بهسبب حرف «لِـ»؛ «عُسْرَىٰ» در اینجا به معنای سختی و دشواری است.
معنا: دشواری، سختی، راه دشوار. | 