وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰسوگند به شب، آنگاه که فراگیرَد. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف یا استیناف.
گرامر: حرف، مبنی و بدون محل اعرابی.
معنا: و؛ سوگند به. اللَّيْلِ
ریشه: ل ـ ی ـ ل.
گرامر: اسم مجرور به واوِ قسم؛ نشانهٔ جرّ آن کسرهٔ آشکار است.
معنا: شب. إِذَا
ریشه: ندارد.
گرامر: ظرف زمانِ آینده، متضمّن معنای شرط؛ در اینجا برای بیان زمان وقوع فعل به کار رفته است.
معنا: هنگامی که؛ آنگاه که. يَغْشَىٰ
ریشه: غ ـ ش ـ و.
گرامر: فعل مضارع، سومشخص مفرد مذکر؛ مرفوع با ضمّهٔ مقدّر بر الف مقصوره؛ فاعل آن ضمیر مستتر «هُوَ» است که به شب بازمیگردد.
معنا: میپوشاند؛ فراگیر میشود؛ تاریکی میگستراند. | 