| لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ بهراستی ما انسان را در رنج و سختی آفریدیم.
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍبهراستی ما انسان را در رنج و سختی آفریدیم. شرح واژهها: - لَـ: لامِ تأکید؛ برای تأکید شدید بر جمله میآید.
- قَدْ: حرف تحقیق؛ همراه فعل ماضی برای قطعیت و تحقق فعل.
- خَلَقْنَا: فعل ماضی، متکلم معالغیر؛ از ریشهٔ «خلق» به معنای آفریدن، ایجاد کردن با اندازه و نظم. «نا» ضمیر فاعلی به معنای «ما».
- الْإِنسَانَ: اسم، مفعولٌبه منصوب؛ از ریشهٔ «أنس» (یا به قولی «نسی»)، به معنای بشر، انسان؛ همراه با «ال» تعریف.
- فِي: حرف جر؛ به معنای «در».
- كَبَدٍ: اسم مجرور؛ از ریشهٔ «كبد» به معنای رنج، سختی، مشقت، و فشار شدید (اصل لغوی آن به معنای جگر است و به سبب پیوند با درد و فشار، به معنای رنج بهکار رفته است).
| 