وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌو آنان بر آنچه با مؤمنان انجام میدادند، گواهان بودند. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری حرف عطف یا استیناف است؛ معنا: و. هُمْ
ریشه: ضمیر است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری ضمیر منفصل، مبنی بر سکون، در محل رفع مبتدا است؛ معنا: آنان، ایشان. عَلَىٰ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری حرف جر است؛ معنا: بر، نسبت به، دربارهٔ. مَا
ریشه: اسم مبنی است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری اسم موصول مبنی بر سکون، در محل جر با «عَلَىٰ» است؛ معنا: آنچه، چیزی که. يَفْعَلُونَ
ریشه: ف ع ل؛ از نظر گرامری فعل مضارع مرفوع، با ثبوت نون، و واوِ جماعت فاعل آن است؛ معنا: انجام میدهند، میکردند. بِالْمُؤْمِنِينَ
ریشه: أ م ن؛ از نظر گرامری «بِـ» حرف جر و «الْمُؤْمِنِينَ» اسم مجرور با «بِـ» و نشانهٔ جر آن یاء است، زیرا جمع مذکر سالم است؛ معنا: با مؤمنان، نسبت به مؤمنان. شُهُودٌ
ریشه: ش ه د؛ از نظر گرامری خبرِ مرفوع برای «هُمْ» و جمع «شاهِد» است؛ معنا: گواهان، شاهدان، حاضر و ناظر. | 