كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِنه چنین است؛ بلکه شما روز جزا را دروغ میشمارید. كَلَّا
ریشه: ندارد؛ حرفِ ردع و بازدارندگی است. گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی. معنا: هرگز چنین نیست، نه، بازایستید از این پندار. بَلْ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف و اضراب است. گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی. معنا: بلکه؛ برای رویگرداندن از سخن یا پندار پیشین و بیان مطلب بعدی. تُكَذِّبُونَ
ریشه: «ك ذ ب». گرامر: فعل مضارع، باب تفعیل، صیغهٔ دوم شخص جمع مذکر؛ «واو» ضمیر پیوسته و فاعل است. معنا: شما دروغ میشمارید، تکذیب میکنید، راست نمیدانید. بِ
ریشه: ندارد؛ حرف جر است. گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی. معنا: به، نسبت به؛ در اینجا تکذیب کردنِ چیزی را میرساند. الدِّينِ
ریشه: «د ي ن». گرامر: اسم مجرور به حرف جر «بِ» و نشانهٔ جر آن کسره است؛ «الـ» برای معرفهکردن اسم است. معنا: جزا، پاداش و کیفر، روز حساب؛ در این آیه مقصود روز جزا و حسابرسی است. | 