082-003-086-انفطار

و هنگامی که دریاها شکافته و روان شوند.

وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ

و هنگامی که دریاها شکافته و روان شوند.

وَ
حرف عطف است؛ یعنی: و.

إِذَا
ظرف زمان و دارای معنای شرط است؛ مبنی و در محل نصب بر ظرفیت زمانی. یعنی: هنگامی که، وقتی که.

الْبِحَارُ
اسم، جمعِ «بَحْر»، معرفه با «ال»، مرفوع با ضمه؛ نایب‌فاعلِ «فُجِّرَتْ». از ریشهٔ «ب ح ر»؛ یعنی: دریاها.

فُجِّرَتْ
فعل ماضی مجهول، مفرد، مؤنث، از باب «تفعیل»؛ از ریشهٔ «ف ج ر». یعنی: شکافته شد، راه آن گشوده شد، یا آب‌هایش به جریان و فوران درآمد. «تْ» در پایان، نشانهٔ مؤنث بودن فعل است؛ فعل به صورت مفرد مؤنث آمده، زیرا «الْبِحَارُ» جمع غیرعاقل است.