077-023-034-مرسلات

پس اندازه‌گیری و تقدیر کردیم؛ و چه نیکو تواناییم.

فَقَدَرْنَا

پس اندازه‌گیری و تقدیر کردیم.

فَ: حرف عطف یا استیناف؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین و رساندنِ نتیجه یا ترتیب.
قَدَرْنَا: فعل ماضی، مبنی بر سکون به سبب اتصال به «نا»؛ از ریشهٔ «ق د ر»؛ «نا» ضمیر متصل در محل رفع فاعل؛ یعنی ما اندازه‌گیری کردیم، مقدّر ساختیم، تعیین کردیم و با توانایی سامان دادیم.

فَنِعْمَ الْقَادِرُونَ

و چه نیکو تواناییم.

فَ: حرف استیناف یا عطف؛ برای پیوند و تأکید بر مضمون پیشین.
نِعْمَ: فعل ماضی جامد برای مدح؛ از ریشهٔ «ن ع م»؛ به معنای چه نیکو است، نیکوست.
الْقَادِرُونَ: فاعلِ «نِعْمَ»، مرفوع با واو زیرا جمع مذکر سالم است؛ از ریشهٔ «ق د ر»؛ جمعِ «قادر»؛ یعنی توانایان، قدرت‌مندان و کسانی که بر انجام کار توانا هستند.