فَجَعَلناهُ في قَرارٍ مَكينٍپس او را در جایگاهی استوار و محفوظ قرار دادیم. فَ ریشه: حرفِ مبنی و بدون ریشهٔ اشتقاقی.
گرامر: حرف عطف یا تفریع؛ مبنی و بدون محل اعرابی.
معانی: پس، آنگاه، در نتیجه. جَعَلْنا ریشه: جَعَلَ، از ریشهٔ «ج ع ل».
گرامر: فعل ماضی، صیغهٔ اول شخص جمع؛ «نا» ضمیر متصل در محل رفع فاعل است.
معانی: قرار دادیم، گردانیدیم، نهادیم. هُ ریشه: ضمیر شخصی و بدون ریشهٔ اشتقاقی.
گرامر: ضمیر متصلِ غایبِ مفردِ مذکر، در محل نصب مفعول‌به.
معانی: او را؛ اشاره به نطفه یا انسان. في ریشه: حرفِ مبنی و بدون ریشهٔ اشتقاقی.
گرامر: حرف جر؛ مبنی و بدون محل اعرابی.
معانی: در، اندر. قَرارٍ ریشه: قَرَّ، از ریشهٔ «ق ر ر».
گرامر: اسم مجرور به سبب «في» و نشانهٔ جر آن کسره است؛ نکره.
معانی: جایگاه، محل استقرار، قرارگاه، جای آرام‌گرفتن. مَكينٍ ریشه: مَكُنَ یا مَكَّنَ، از ریشهٔ «م ك ن».
گرامر: صفتِ «قَرارٍ» و مجرور؛ نشانهٔ جر آن کسره است؛ نکره.
معانی: استوار، محکم، دارای جایگاه و توان، محفوظ و امن. | 