| كَلَّا ۖ بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ چنین نیست؛ بلکه آنان از آخرت نمیترسند. كَلَّا بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَچنین نیست؛ بلکه آنان از آخرت نمیترسند. كَلَّا
حرفِ بازدارندگی و ردّ است، مبنی و بدون محلّ اعرابی؛ ریشهٔ فعلی ندارد. برای رد کردن سخن یا پندار پیشین میآید. معنای آن: «هرگز»، «چنین نیست»، «نه، اینگونه نیست». بَلْ
حرفِ اضراب و انتقال است، مبنی و بدون محلّ اعرابی؛ ریشهٔ فعلی ندارد. سخن را از مطلب پیشین برمیگرداند و به مطلب بعدی منتقل میکند. معنای آن: «بلکه»، «بِهعکس». لَا
حرفِ نفی است، مبنی و بدون محلّ اعرابی؛ ریشهٔ فعلی ندارد. در اینجا فعل مضارعِ «يَخَافُونَ» را نفی میکند. معنای آن: «نمی». يَخَافُونَ
فعل مضارع، از ریشهٔ «خ و ف»؛ مرفوع به ثبوت نون، زیرا از افعال پنجگانه است. «واو» در پایان، ضمیر پیوسته و در محلّ رفعِ فاعل است و به «آنان» بازمیگردد. معنای ریشه: ترسیدن، بیم داشتن، هراسیدن. معنای واژه در اینجا: «آنان میترسند». الْآخِرَةَ
اسم، از ریشهٔ «أ خ ر» و برگرفته از «آخِر» به معنای پسین و واپسین؛ مؤنث، مفرد، معرفه با «ال»، منصوب و مفعولبهِ «يَخَافُونَ» است. معنای آن: «آخرت»، «زندگی پس از مرگ»، «سرای واپسین». | 