| كَذَٰلِكَ الْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ اینگونه است عذاب [دنیا]؛ و بیگمان عذاب آخرت بزرگتر است، اگر میدانستند. كَذَٰلِكَ الْعَذَابُاینگونه است عذاب. كَذَٰلِكَ
از «كَـ» و «ذٰلِكَ»؛ «كَـ» حرف تشبیه، و «ذٰلِكَ» اسم اشاره برای دور است؛ در اینجا به معنای «چنین است» و در جایگاه خبرِ مقدّم آمده است. الْعَذَابُ
از ریشهٔ «ع ذ ب»؛ اسم، معرفه با «الـ»، مفرد، مذکر، مرفوع؛ مبتدای مؤخّر است و به معنای «کیفر، مجازات و رنجِ ناشی از کیفر» است. وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُو قطعاً عذاب آخرت بزرگتر است. وَ
حرف عطف یا استیناف؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین، به معنای «و». لَـ
لامِ تأکید؛ بر قطعیبودن و تأکیدِ مضمون جمله دلالت دارد؛ به معنای «قطعاً، بیگمان». عَذَابُ
از ریشهٔ «ع ذ ب»؛ اسم، مفرد، مذکر، مرفوع؛ مبتداست و به معنای «کیفر و مجازات» است. الْآخِرَةِ
از ریشهٔ «أ خ ر»؛ اسم، معرفه با «الـ»، مؤنث، مجرور؛ مضافالیه برای «عذاب» است و به معنای «آخرت، زندگی پس از دنیا» است. أَكْبَرُ
از ریشهٔ «ك ب ر»؛ اسم تفضیل، مرفوع؛ خبرِ «عذاب» است و به معنای «بزرگتر، شدیدتر و عظیمتر» است. لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَاگر میدانستند. لَوْ
حرف شرطِ امتناع؛ بر شرطی دلالت دارد که واقع نشده است؛ در اینجا مفهوم آن چنین است: «اگر حقیقت را میدانستند، راه نافرمانی را برنمیگزیدند.» كَانُوا
از ریشهٔ «ك و ن»؛ فعل ماضی ناقص، جمع مذکر غایب؛ «واو» ضمیر پیوسته و اسمِ «کان» است؛ به معنای «بودند». يَعْلَمُونَ
از ریشهٔ «ع ل م»؛ فعل مضارع، جمع مذکر غایب، مرفوع با ثبوت نون؛ خبرِ «کان» است و به معنای «میدانند، آگاه میشوند» است. | 