بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانِمیان آن دو، حایلی است که به یکدیگر تجاوز نمیکنند. بَيْنَهُمَا
ریشه: «بین»؛ «بَيْن» اسم ظرف به معنای «میان» است و «هُما» ضمیر پیوستهٔ تثنیه، به معنای «آن دو»، است. مجموعاً: «میان آن دو». بَرْزَخٌ
ریشه: «برزخ»؛ اسم مفرد، نکره و مرفوع، و نشانهٔ رفع آن «ـٌ» است. در این آیه به معنای «حایل، مانع و فاصلهای جداکننده» است. لَا
حرف نفی است و برای نفی فعل مضارع به کار رفته است؛ به معنای «نـ» یا «نمی». يَبْغِيَانِ
ریشه: «بغی»؛ فعل مضارع، سومشخص تثنیه، از ریشهٔ «بَغَى» به معنای «تجاوز کردن، تعدی کردن یا خواستنِ بیش از حد». «يَبْغِيَانِ» یعنی «آن دو تجاوز میکنند»؛ وجود «لَا» آن را منفی کرده است: «آن دو تجاوز نمیکنند». اشارهٔ فعل به دو آب یا دو دریاست. | 