الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍخورشید و ماه بر اساس حسابی دقیق در حرکتاند. الشَّمْسُ
ریشه: شمس؛ اسم، معرفه با «ال»، مبتدا و مرفوع با ضمه؛ به معنای خورشید. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف؛ دو واژه یا عبارت را به یکدیگر پیوند میدهد؛ به معنای و. الْقَمَرُ
ریشه: قمر؛ اسم، معرفه با «ال»، معطوف و مرفوع با ضمه؛ به معنای ماه. بِحُسْبَانٍ
ریشه: حسب؛ «باء» حرف جر و «حُسْبان» اسم مجرور با کسرهٔ آشکار؛ نکره و در ساختار جمله خبر است؛ به معنای حساب، اندازهگیری دقیق و نظم حسابشده. | 