053-056-024-نجم

هٰذا نَذيرٌ مِنَ النُّذُرِ الأُولىٰ

این، هشداردهنده‌ای از هشداردهندگان نخستین است.

هٰذا: اسم اشاره برای مفرد مذکر نزدیک؛ مبنی بر سکون، در محل رفع مبتدا؛ به معنای «این».

نَذيرٌ: اسم، مفرد، مذکر، نکره؛ مرفوع با ضمه؛ خبرِ «هٰذا»؛ از ریشهٔ «ن ذ ر»؛ به معنای «بیم‌دهنده، هشداردهنده».

مِنَ: حرف جر؛ «مِن» در اصل حرف جر است و در اینجا برای بیانِ اینکه این هشداردهنده از شمار هشداردهندگان پیشین است به‌کار رفته؛ به معنای «از».

النُّذُرِ: اسم جمع، معرفه با «ال»؛ مجرور با کسره به سبب «مِن»؛ از ریشهٔ «ن ذ ر»؛ جمع «نَذير» یا «نُذْر»؛ به معنای «هشداردهندگان» یا «بیم‌دهندگان».

الأُولىٰ: صفتِ «النُّذُرِ»؛ جمع مؤنثِ «أَوَّل»، معرفه با «ال»؛ مجرور با کسرهٔ مقدر بر الف مقصوره؛ از ریشهٔ «أ و ل»؛ به معنای «نخستین، پیشین».