053-025-024-نجم

فَلِلَّهِ الآخِرَةُ وَالأولىٰ

پس آخرت و دنیا از آنِ الله است.

فَ ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری: حرف عطف یا استیناف؛ معنا: پس، بنابراین، در نتیجه.

لِلَّهِ ریشه: «الله» نام ویژهٔ الله است؛ از نظر گرامری: «لِـ» حرف جر و «اللهِ» اسم مجرور به حرف جر، با کسره؛ معنا: برای الله است، از آنِ الله است، به الله تعلق دارد.

الآخِرَةُ ریشه: «أ خ ر»؛ از نظر گرامری: اسم مؤنث، معرفه با «ال»، مرفوع با ضمه، مبتدا مؤخّر؛ معنا: آخرت، جهان پسین، زندگی پس از مرگ.

وَ ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ از نظر گرامری: حرف عطف؛ معنا: و.

الأولىٰ ریشه: «أ و ل»؛ از نظر گرامری: اسم مؤنث، معرفه با «ال»، مرفوع و معطوف بر «الآخرةُ»؛ مؤنثِ «الأوّل»؛ معنا: نخستین، اولی؛ و در اینجا: دنیا، جهان نخستین.