053-012-024-نجم

أَفَتُمارونَهُ عَلىٰ ما يَرىٰ

آیا با او دربارهٔ آنچه می‌بیند، مجادله می‌کنید؟

أَ حرف استفهام؛ برای پرسش است و در اینجا معنای نکوهش و انکار دارد؛ ریشه ندارد.

فَ حرف عطف یا استیناف؛ برای پیوند دادن این پرسش با سخن پیشین آمده است؛ ریشه ندارد.

تُمارونَهُ فعل مضارع مرفوع، از باب مفاعله، صیغهٔ دوم شخص جمع مذکر؛ ریشه: «م‌ر‌ی»؛ به معنای با کسی مجادله کردن، ستیزه کردن، در چیزی تردید افکندن. «واو» ضمیر فاعل، به معنای «شما» است و «هُ» ضمیر متصل در محل نصب مفعول‌به، به معنای «او» است.

عَلىٰ حرف جر؛ در اینجا به معنای «دربارهٔ» یا «بر سرِ» است؛ ریشه ندارد.

ما اسم موصول، مبنی در محل جر با «عَلىٰ»؛ به معنای «آنچه»؛ ریشه ندارد.

يَرىٰ فعل مضارع مرفوع، صیغهٔ سوم شخص مفرد مذکر؛ ریشه: «ر‌أ‌ی»؛ به معنای می‌بیند. فاعل آن ضمیر پنهان «هو» است که به پیامبر اشاره دارد.