| أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ یا آنها را به سبب کارهایی که کردهاند هلاک میکند، و از بسیاری درمیگذرد. أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوایا آنها را به سبب آنچه انجام دادهاند هلاک میکند. أَوْ
ریشه: —؛ حرف عطف؛ برای بیان یکی از دو حالت یا احتمال میآید؛ «یا». يُوبِقْهُنَّ
ریشه: و ب ق؛ فعل مضارع مجزوم، از باب إفعال «أَوْبَقَ»؛ فاعل آن ضمیر پنهان «هو» است که به الله بازمیگردد، و «هُنَّ» ضمیر پیوسته در محل نصب مفعولبه است و به کشتیها بازمیگردد؛ «آنها را هلاک میکند / نابود میسازد». بِمَا
بِ: ریشه: —؛ حرف جر؛ «به، به سببِ».
مَا: ریشه: —؛ اسم موصول یا مصدری؛ در اینجا «آنچه» یا «کارهایی که»؛ با حرف جر، متعلق به «يُوبِقْهُنَّ» است. كَسَبُوا
ریشه: ك س ب؛ فعل ماضی، باب فَعَلَ؛ واو، ضمیر پیوسته در محل رفع فاعل و اشاره به مردم است؛ «کسب کردند، انجام دادند، به دست آوردند».
وَيَعْفُ عَنْ كَثِيرٍو از بسیاری درمیگذرد. وَ
ریشه: —؛ حرف عطف؛ برای پیوند دادن جملهها؛ «و». يَعْفُ
ریشه: ع ف و؛ فعل مضارع مرفوع، از باب فَعَلَ؛ فاعل آن ضمیر پنهان «هو» است که به الله بازمیگردد؛ «میبخشد، درمیگذرد». عَنْ
ریشه: —؛ حرف جر؛ برای گذشتن و صرفنظر کردن از چیزی یا کسی؛ «از». كَثِيرٍ
ریشه: ك ث ر؛ اسم، صفت مشبهه یا صفت به معنای «فراوان»؛ مجرور به سبب «عَنْ»؛ تقدیر آن «عَنْ كَثِيرٍ مِنْ ذُنُوبِهِمْ» است؛ «از بسیاری [از گناهانشان]». | 