ذِكرُ رَحمَتِ رَبِّكَ عَبدَهُ زَكَرِيّایادکردِ رحمتِ پروردگارت نسبت به بنده‌اش زکریا. ذِكرُ
ریشه: ذ‌ک‌ر؛ اسم مصدر از «ذَكَرَ»؛ مرفوع و مضاف؛ به معنای یادکرد، یادآوری و بیان. رَحمَتِ
ریشه: ر‌ح‌م؛ اسم؛ مجرور و مضاف؛ به معنای رحمت، مهربانی و بخشایش. رَبِّكَ
ریشه: ر‌ب‌ب؛ «رَبِّ» اسم، مجرور و مضاف؛ «کَ» ضمیر پیوسته، مضاف‌الیه؛ به معنای پروردگارِ تو. عَبدَهُ
ریشه: ع‌ب‌د؛ «عَبدَ» اسم، منصوب و مفعول‌به؛ «هُ» ضمیر پیوسته، مضاف‌الیه؛ به معنای بندهٔ او. زَكَرِيّا
اسم خاص؛ بدل یا عطف بیان برای «عَبدَهُ» و منصوب؛ نام پیامبر خدا زکریا. | 