| لا يَرقُبونَ في مُؤمِنٍ إِلًّا وَلا ذِمَّةً ۚ وَأُولٰئِكَ هُمُ المُعتَدونَ در حق هیچ مؤمنی نه پیوندی را رعایت میکنند و نه پیمانی را؛ و آنان همان تجاوزکاراناند. لا يَرقُبونَ في مُؤمِنٍ إِلًّا وَلا ذِمَّةًدر حق هیچ مؤمنی نه پیوندی را رعایت میکنند و نه پیمانی را. لا: ریشه ندارد؛ حرف نفی؛ برای منفی کردن فعل مضارع آمده است؛ معنی: «نه»، «نمی».
يَرقُبونَ: ریشه: ر-ق-ب؛ فعل مضارع، صیغهٔ سومشخص جمع مذکر، از باب فَعَلَ/يَفعُلُ؛ به سبب اتصال به واو جماعت، با ثبوت نون آمده است؛ معنی: «رعایت میکنند»، «نگه میدارند»، «ملاحظه میکنند»، «پاس میدارند».
في: ریشه ندارد؛ حرف جر؛ در اینجا برای بیان جهت و مورد رفتار آمده است؛ معنی: «در»، «دربارهٔ»، «در حقِ».
مُؤمِنٍ: ریشه: أ-م-ن؛ اسم فاعل از باب إفعال، مفرد مذکر؛ به سبب آمدن بعد از حرف جر «في» مجرور است؛ معنی: «مؤمن»، «ایمانآورنده»، «باورمند».
إِلًّا: ریشهٔ کاربردی آن در عربی به معنای پیوند و عهد دانسته شده است؛ اسم، منصوب، مفعولبه برای «يَرقُبونَ»؛ معنی: «پیوند»، «خویشاوندی»، «پیمان»، «حق همپیمانی».
وَلا: «وَ» حرف عطف، ریشه ندارد؛ «لا» حرف نفی و تأکید بر نفی؛ معنی: «و نه».
ذِمَّةً: ریشه: ذ-م-م؛ اسم مفرد مؤنث، منصوب و عطفشده بر «إِلًّا»؛ معنی: «پیمان»، «تعهد»، «حرمتِ عهد»، «امان»، «مسئولیت و ضمانت».
وَأُولٰئِكَ هُمُ المُعتَدونَو آنان همان تجاوزکاراناند. وَ: ریشه ندارد؛ حرف عطف؛ جملهٔ دوم را به جملهٔ پیشین پیوند میدهد؛ معنی: «و».
أُولٰئِكَ: ریشه ندارد؛ اسم اشاره برای جمع دور؛ در جایگاه مبتدا آمده است؛ معنی: «آنان»، «آن گروه».
هُمُ: ریشه ندارد؛ ضمیر منفصل، سومشخص جمع مذکر؛ در اینجا برای تأکید و حصر آمده است؛ معنی: «آنان»، «همانها».
المُعتَدونَ: ریشه: ع-د-و/ع-د-ي؛ اسم فاعل از باب افتعال، جمع مذکر سالم، مرفوع به واو؛ خبر برای «أُولٰئِكَ»؛ معنی: «تجاوزکاران»، «از حد گذرندگان»، «ستمپیشگان». | 