| پس کسی که بعد از ظلم کردنش (دزدی ظلم است) توبه نمود و کار بد خود را جبران کرد و دیگر بد نکرد الله توبه او را می پذیرد زیرا الله در اینگونه موارد آمرزنده و مهربان می باشد (به شرطی توبه دزد و هر نوع فسادکار دیگری مانع مجازات دنیایی او میشود که بر طبق آیه 34 همین سوره، قبل توبه اش پیش از گرفتنش به وسیله مردم یا متصدیان حکومت باشد و ضمنا کسی که دزدی او اول بار باشد و مقدار دزدی او ظلم مؤثری به صاحب مال نباشد مجازاتش بر طبق همین آیه کمتر از بریدن دست است و اگر بعد از بریدن دست نیز باز دزدی کرد، دست دیگرش را هم می برند تا دیگر توانائی دزدی نداشته باشد، در جامعه های مسلمان امروز که این تنبيه ها اجرا میشود، تعداد دزد کم است و حتی دزد وجود ندارد) (۳۹) |
| فَمَن تابَ مِن بَعدِ ظُلمِهِ وَأَصلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتوبُ عَلَيهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌ پس هرکس پس از ستمِ خود توبه کند و به اصلاح بپردازد، بیگمان الله توبهٔ او را میپذیرد؛ همانا الله بسیار آمرزنده و مهربان است. فَمَن تابَ مِن بَعدِ ظُلمِهِ وَأَصلَحَپس هرکس پس از ستمِ خود توبه کند و اصلاح نماید، فَمَن: «فَـ» حرف ربط یا تفریع، به معنای «پس»؛ «مَن» اسم شرط جازم، مبنی بر سکون، در جایگاه مبتدا؛ ریشه ندارد چون اسم شرط است؛ معنا: «هرکس، کسی که». فَإِنَّ اللَّهَ يَتوبُ عَلَيهِبیگمان الله توبهٔ او را میپذیرد، فَإِنَّ: «فَـ» فای جواب شرط، پیونددهندهٔ نتیجه به شرط؛ «إِنَّ» حرف تأکید و نصب؛ ریشه ندارد؛ معنا: «پس همانا، بیگمان». إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌهمانا الله بسیار آمرزنده و مهربان است. إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ ریشه ندارد؛ معنا: «همانا، بیگمان». |
005-039-114-مائدة
« Back to Glossary Index