005-035-114-مائدة

« Back to Glossary Index
ای کسانی که ایمان آورده اید، از الله بترسید و برای رسیدن به رضایت الله از آن وسیله مقرره شده، استفاده نمائید ( آن وسیله مقرر شده در آیه ۵۷ از سوره اسراء است که برای مؤمنان به اسلام این است که از هر وسیله ای که برای رستگاری در قرآن قید شده، مانند توبه و ایمان صحیح و عمل صالح و صبر و فداکاری و جهاد استفاده نمایند و عجیب است که در تفسیر این آیه گروههائی از مسلمانان و علمای ایشان به جای اینکه این وسیله های ذکر شده در قرآن را متذکر شوند، گفته اند که این وسیله شفاعت پیغمبر و امام از گناهکاران است، آن هم شفاعت به صورت پارتی بازی و حال آنکه اقلا باید گفته باشند که راهنمائی های پیغمبر و امام برای کسانی که سخن آنان را عمل کنند وسیله و شفیع بخشش گناهان سابق بعد از توبه میشود) و در راه او جهاد کنید تا رستگار شوید (۳۵)
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا الله وَابتَغوا إِلَيهِ الوَسيلَةَ وَجاهِدوا في سَبيلِهِ لَعَلَّكُم تُفلِحونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از الله پروا کنید، و برای نزدیک‌شدن به او وسیله بجویید، و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید.

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا

ای کسانی که ایمان آورده‌اید،

يا: حرف ندا؛ برای صدا زدن و توجه دادن؛ معنای اصلی: «ای».
أَيُّهَا: «أَيُّ» اسم ندا، مبنی بر ضم در محل نصب؛ «ها» حرف تنبیه برای تأکید و توجه دادن؛ معنا: «ای».
الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ نقش: بدل یا صفت برای «أَيُّ»؛ معنا: «کسانی که».
آمَنُوا: ریشه: أ م ن؛ فعل ماضی، صیغهٔ سوم شخص جمع مذکر؛ از باب إفعال: «آمَنَ يُؤْمِنُ»؛ «واو» ضمیر فاعل؛ معنا: «ایمان آوردند»، «امنیت و باور پیدا کردند».


اتَّقُوا الله

از الله پروا کنید،

اتَّقُوا: ریشه: و ق ي؛ فعل امر، مخاطب جمع مذکر؛ از باب افتعال: «اتَّقَى يَتَّقِي»؛ «واو» ضمیر فاعل؛ معنا: «پروا کنید»، «خود را نگه دارید»، «تقوا پیشه کنید».
الله: اسم خاص برای معبود یگانه؛ در اینجا مفعول‌به برای «اتَّقُوا»؛ منصوب، ولی حرکت ظاهری در رسم قرآن نیامده است؛ معنا: «الله».


وَابتَغوا إِلَيهِ الوَسيلَةَ

و برای نزدیک‌شدن به او وسیله بجویید،

وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن این فرمان با فرمان پیشین؛ معنا: «و».
ابتَغوا: ریشه: ب غ ي؛ فعل امر، مخاطب جمع مذکر؛ از باب افتعال: «ابتغى يبتغي»؛ «واو» ضمیر فاعل؛ معنا: «بجویید»، «طلب کنید»، «در پی به‌دست‌آوردن باشید».
إِلَيهِ: «إلى» حرف جر؛ «هِ» ضمیر متصل سوم شخص مفرد مذکر، مرجع آن الله است؛ معنا: «به سوی او»، «نزد او»، «برای تقرب به او».
الوَسيلَةَ: ریشه: و س ل؛ اسم مفرد مؤنث؛ معرفه با «ال»؛ مفعول‌به برای «ابتغوا»؛ معنا: «وسیله»، «راه نزدیک‌شدن»، «آنچه سبب تقرب و نزدیکی می‌شود».


وَجاهِدوا في سَبيلِهِ

و در راه او جهاد کنید،

وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن این فرمان با فرمان پیشین؛ معنا: «و».
جاهِدوا: ریشه: ج ه د؛ فعل امر، مخاطب جمع مذکر؛ از باب مفاعله: «جاهَدَ يُجاهِدُ»؛ «واو» ضمیر فاعل؛ معنا: «جهاد کنید»، «با کوشش فراوان تلاش کنید»، «در برابر مانع‌ها پایداری کنید».
في: حرف جر؛ معنا: «در».
سَبيلِهِ: «سَبيل» ریشه: س ب ل؛ اسم مفرد؛ مجرور به «في»؛ معنا: «راه»، «مسیر»، «طریق»؛ «هِ» ضمیر متصل سوم شخص مفرد مذکر، مرجع آن الله است؛ معنا در ترکیب: «راه او».


لَعَلَّكُم تُفلِحونَ

باشد که رستگار شوید.

لَعَلَّكُم: «لَعَلَّ» حرف ناسخ؛ برای امید، انتظار یا بیان نتیجهٔ مطلوب؛ «كُم» ضمیر متصل مخاطب جمع، اسم «لعلّ»؛ معنا: «باشد که شما»، «امید است که شما».
تُفلِحونَ: ریشه: ف ل ح؛ فعل مضارع، مخاطب جمع مذکر؛ از باب إفعال: «أفلحَ يُفلِحُ»؛ مرفوع به ثبوت نون؛ «واو» ضمیر فاعل؛ معنا: «رستگار می‌شوید»، «کامیاب می‌شوید»، «به پیروزی و نجات می‌رسید».

وسیله / اسم

  • (5:35:8) الْوَسِيلَةَ — وسیله / راه تقرّب
    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا — ای کسانی که ایمان آورده‌اید
    اتَّقُوا اللَّهَ — از خدا پروا کنید
    وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ — و به سوی او وسیله بجویید
  • (17:57:7) الْوَسِيلَةَ — وسیله / راه دسترسی و تقرّب
    أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ — آنان کسانی هستند که می‌خوانند
    يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ — به سوی پروردگارشان وسیله می‌جویند
Nach oben scrollen