وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا برای خداست هر آنچه در آسمانها و هر آنچه در زمین است؛ و خدا بهعنوان کفیل/وکیل کافی است. وَلِلَّهِ - ترجمه جملهای: برای خداست
- توضیح واژهها:
- وَ: حرف عطف است و معنی «و» یا «و همچنین» میدهد؛ در اینجا ترکیب «وَ لِلَّهِ» بهصورت «برای خدا» خوانده میشود (حرف عطف با لامِ متعلق).
- لـِ: حرف جرّ است که مالکیت یا نسبت را بیان میکند و همراه اسم میآید؛ «لِلَّهِ» یعنی «برای خدا» یا «مِنحَقِّ خدا».
- اللَّهِ: نام مخصوصِ ذاتِ متعال؛ در حالت جرّ به صورت «اللَّهِ» ظاهر شده است.
مَا فِي السَّمَاوَاتِ - ترجمه جملهای: آنچه در آسمانها است
- توضیح واژهها:
- مَا: اسم موصول یا ضمیر مبهم که «آنچه» یا «هر چه» معنی میدهد.
- فِي: حرف جرّ به معنی «در».
- السَّمَاوَاتِ: جمع «سَماء» به معنی «آسمان»؛ به صورت جمع و در حالت جرّ است؛ «آسمانها».
وَمَا فِي الْأَرْضِ - ترجمه جملهای: و آنچه در زمین است
- توضیح واژهها:
- وَ: «و» عطف.
- مَا: «آنچه» یا «هر چه».
- فِي: «در».
- الْأَرْضِ: «زمین»؛ با الِ تعریف و در حالت جرّ؛ «در زمین».
وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا - ترجمه جملهای: و خدا بهعنوان وکیل/کفیل کافی است
- توضیح واژهها:
- وَ: حرف عطف «و».
- ڪَفَىٰ: از ماده «کَفَا» به معنی «کافی بودن، بسنده کردن». صورتِ ماضی مبنی بر آن در قرآن بهکار رفته است ولی در اینجا فعل جامد خبری است که در معنی «بس است» یا «کافیست» خوانده میشود.
- بِالْلَّهِ: حرفِ جرّ «بِ» به معنی «با» یا «به واسطهٔ» همراهِ اسمِ مکسور؛ «الله» با ال تعریف؛ مجموعاً «به خدا».
- وَكِيلًا: «وکیل» اسم استباق یا خبر است؛ «وکیل» در لغت به معنی کفیل، نگهدارنده، کافی، یا وکیل (کسی که امور را ادّاره میکند یا کفالت میکند) است؛ «و» ابتدای کلمه نقش عطف ندارد بلکه در اصل جزء کلمه نیست—در رسمالخطِ قرآن شکلِ «وَكفى» میآید اما اینجا «وَکَفَى» همان «کَفَى» با واوِ ابتدایی است؛ در ترکیب «بِاللَّهِ وَكِيلًا» معنی «و خدا کافی بهعنوان وکیل است» یا «خدا کفایتکننده و وکیلِ کافی است».
| 