| الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العالَمينَ ستایش، ویژهٔ الله است؛ پروردگار جهانیان. الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العالَمينَستایش، ویژهٔ الله است؛ پروردگار جهانیان. الحَمدُ
ریشه: «ح م د». اسمِ معرفه با «ال»، مرفوع و مبتدا است. به معنای ستایش و سپاسِ همراه با بزرگداشت در برابر صفات و کارهای نیک. لِلَّهِ
از «لِـ» و «الله» تشکیل شده است. «لِـ» حرف جر و برای اختصاص و سزاواری است؛ «الله» اسمِ مجرور به سبب حرف جر است. معنای آن: برای الله، ویژهٔ الله، سزاوارِ الله. رَبِّ
ریشه: «ر ب ب». اسمِ مجرور است و بهصورت بدل یا صفت برای «الله» آمده است. معنای آن: پروردگار، مالک، سرپرست، تربیتکننده و تدبیرکننده. العالَمينَ
ریشه: «ع ل م». جمعِ مذکر سالمِ «عالَم» و مجرور است؛ زیرا به «رَبِّ» اضافه شده است. معنای آن: همهٔ جهانیان و همهٔ آفریدگان، از جمله انسانها، جنها و دیگر موجودات. | 