001-001-001-فاتحه

« Back to Glossary Index
فقط به نام الله که هستی‌بخش و مهربان است (۱) (رحمان: به وجودآورنده هستی و قوانین آن از وجود خودش) (رحیم: مهربانی که حافظ آفریده‌هایش است، به‌خصوص مطیعان دستوراتش)
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

به نامِ اللهِ بخشایندهٔ مهربان.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

به نامِ اللهِ بخشایندهٔ مهربان.

بِـ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامر: حرف جرّ؛ اسمِ پس از خود را مجرور می‌کند.
معانی: به، با، در، به‌وسیلهٔ.

اسْمِ
ریشه: «س م و»؛ و گفته شده است که از «و س م» نیز دانسته شده است.
گرامر: اسم؛ مجرور به سبب حرف جرّ «بِـ» و علامت جرّ آن کسره است؛ مضاف است.
معانی: نام، عنوان، نشانه.

اللهِ
ریشه: «أ ل ه».
گرامر: اسمِ جلاله؛ مضاف‌الیه و مجرور است و علامت جرّ آن کسره است.
معانی: نامِ خاصِ خدای یگانه و معبودِ برحق.

الرَّحْمٰنِ
ریشه: «ر ح م».
گرامر: صفتِ مجرور برای «الله» و علامت جرّ آن کسره است؛ بر وزن «فَعْلان».
معانی: بسیار بخشاینده؛ دارندهٔ رحمتِ گسترده و فراگیر.

الرَّحِيمِ
ریشه: «ر ح م».
گرامر: صفتِ مجرور برای «الله» و علامت جرّ آن کسره است؛ بر وزن «فَعِيل».
معانی: مهربان؛ بسیار رحم‌کننده؛ رسانندهٔ رحمت.

Nach oben scrollen