و-س-ط

وَسَطْنَ فعل ماضٍ جمع مؤنث از ریشهٔ و س ط است.

معنای اصلی آن:

• به میان رسیدند
• در وسط قرار گرفتند
• به داخل یا مرکز چیزی نفوذ کردند

این صورت در قرآن نیز آمده است:

فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
پس با آن، به میان گروهی درآمدند / جمع را شکافتند.

در این کاربرد، «وَسَطْنَ» به زنانی یا چیزهایی با جمع مؤنث اشاره دارد که به مرکز یک جمع یا گروه وارد شده‌اند.

اطلاعات ریشه‌شناختی

این واژه از ریشهٔ سه‌حرفی وَسَطَ (و س ط) می‌آید. مفهوم بنیادین این ریشه «میانه»، «مرکز»، و گاه «اعتدال» است.

واژه‌های مرتبط:

• وَسَط: میان، مرکز
• وَسِيط: واسطه، میانجی
• أَوْسَط: میانه‌تر؛ بهترین یا معتدل‌ترین
• تَوَسُّط: میانجی‌گری، در میان قرار گرفتن

از نظر صرفی، وَسَطْنَ معمولاً از فعل وَسَطَ يَسِطُ یا در کاربرد قرآنی از ساخت «به میان درآمدن» فهمیده می‌شود. پسوند ـنَ نشان‌دهندهٔ فاعلِ جمع مؤنث در زمان گذشته است.

۳ مترادف

1. دَخَلْنَ فِي الوَسَطِ — به میان وارد شدند
2. تَوَسَّطْنَ — در میانه قرار گرفتند / میانجی شدند
3. اقْتَحَمْنَ — به درون یورش بردند، وارد شدند

۳ متضاد

1. خَرَجْنَ — بیرون رفتند
2. ابْتَعَدْنَ — دور شدند
3. تَنَحَّيْنَ — کنار رفتند، کناره گرفتند