035-040-046-فاطر

« Back to Glossary Index
بگو آیا شما که جز الله چیزهایی را برای برآوردن حاجات خود به مانند شریک الله میخوانید، هیچ در آنها دقت کرده اید؟ بمن نشان دهید آنان در زمین چه آفریده اند، آیا در آسمان آنان با الله شرکتی دارند؟ آیا به این شریک قرار دهندگان کتابی داده ایم که بتوانند بر این عقاید خود از روی آن دلیل آورند؟ (نه در قرآن و نه سایر کتابهای آسمانی چیزی جز ضرر به نفع ایشان نیست و آنان فقط روی روایاتی دروغ عقاید شرک آمیز خود را به پیغمبر و امام خود می بندند) حقیقت این است که اینها ستمکارانند که به یکدیگر جز وعده های باطل و فریبنده نمی دهند (40)
قُل أَرَأَيتُم شُرَكاءَكُمُ الَّذينَ تَدعونَ مِن دونِ اللَّهِ أَروني ماذا خَلَقوا مِنَ الأَرضِ أَم لَهُم شِركٌ فِي السَّماواتِ أَم آتَيناهُم كِتابًا فَهُم عَلىٰ بَيِّنَتٍ مِنهُ ۚ بَل إِن يَعِدُ الظّالِمونَ بَعضُهُم بَعضًا إِلّا غُرورًا

بگو: «آیا شریکان خود را که به جای الله می‌خوانید دیده‌اید؟ به من نشان دهید که چه چیزی از زمین آفریده‌اند. یا آیا آنان در آسمان‌ها مشارکتی دارند؟ یا آیا به آنان کتابی داده‌ایم که بر اساس آن، دلیلی روشن داشته باشند؟» بلکه ستمگران به یکدیگر جز وعده‌ای فریبنده نمی‌دهند.

قُل أَرَأَيتُم شُرَكاءَكُمُ الَّذينَ تَدعونَ مِن دونِ اللَّهِ

بگو: آیا شریکان خود را که به جای الله می‌خوانید، دیده‌اید؟

قُل

  • ریشه: ق‌و‌ل
  • ساخت: فعل امر، از «قالَ ـ يَقولُ»
  • معنا: بگو

أَرَأَيتُم

  • ریشه: ر‌أ‌ی
  • ساخت: فعل ماضی، دوم‌شخص جمع؛ همزهٔ استفهام در آغاز آن آمده است
  • معنا: آیا دیدید؟ آیا به نظر شما رسیده است؟

شُرَكاءَكُم

  • ریشه: ش‌ر‌ک
  • ساخت: «شُرَكاء» جمع «شَريك»؛ «کُم» ضمیر متصل، مضاف‌الیه
  • معنا: شریکان شما

الَّذينَ

  • ساخت: اسم موصول جمع مذکر
  • معنا: کسانی که؛ در اینجا برای موجودات مورد پرستش به‌کار رفته است

تَدعونَ

  • ریشه: د‌ع‌و
  • ساخت: فعل مضارع، دوم‌شخص جمع؛ از «دَعا ـ يَدعو»
  • معنا: می‌خوانید، فرا می‌خوانید، عبادت می‌کنید

مِن

  • ساخت: حرف جر
  • معنا: از

دونِ

  • ریشه: د‌و‌ن
  • ساخت: اسم، مجرور به «مِن» و مضاف
  • معنا: غیر، پایین‌تر، به جای

اللَّهِ

  • ساخت: اسم جلاله، مضاف‌الیه و مجرور
  • معنا: الله

أَروني ماذا خَلَقوا مِنَ الأَرضِ

به من نشان دهید که چه چیزی از زمین آفریده‌اند.

أَروني

  • ریشه: ر‌أ‌ی
  • ساخت: فعل امر جمع؛ «ني» ضمیر متصل، مفعول‌به
  • معنا: به من نشان دهید

ماذا

  • ساخت: اسم استفهام مرکب از «ما» و «ذا»
  • معنا: چه چیزی، چه چیزی را

خَلَقوا

  • ریشه: خ‌ل‌ق
  • ساخت: فعل ماضی، سوم‌شخص جمع
  • معنا: آفریدند

مِنَ

  • ساخت: حرف جر
  • معنا: از، بخشی از

الأَرضِ

  • ریشه: أ‌ر‌ض
  • ساخت: اسم، مجرور به «مِن»
  • معنا: زمین

أَم لَهُم شِركٌ فِي السَّماواتِ

یا آیا آنان در آسمان‌ها مشارکتی دارند؟

أَم

  • ساخت: حرف عطف و استفهام
  • معنا: یا آیا

لَهُم

  • ساخت: «لِـ» حرف جر و «هُم» ضمیر متصل
  • معنا: برای آنان، آیا آنان دارند

شِركٌ

  • ریشه: ش‌ر‌ک
  • ساخت: اسم، نکره و مبتدا یا فاعل معنایی در ساختار جمله
  • معنا: مشارکت، سهم، شریک بودن

فِي

  • ساخت: حرف جر
  • معنا: در

السَّماواتِ

  • ریشه: س‌م‌و
  • ساخت: جمع «سماء»، مجرور به «في»
  • معنا: آسمان‌ها

أَم آتَيناهُم كِتابًا فَهُم عَلىٰ بَيِّنَتٍ مِنهُ

یا آیا به آنان کتابی داده‌ایم که بر اساس آن، دلیلی روشن داشته باشند؟

أَم

  • ساخت: حرف عطف و استفهام
  • معنا: یا آیا

آتَيناهُم

  • ریشه: أ‌ت‌ی
  • ساخت: فعل ماضی؛ «نا» فاعل و «هُم» مفعول‌به
  • معنا: به آنان دادیم

كِتابًا

  • ریشه: ک‌ت‌ب
  • ساخت: اسم، مفعول‌به و منصوب
  • معنا: کتابی

فَهُم

  • ساخت: «فَـ» حرف نتیجه و «هُم» ضمیر منفصل
  • معنا: پس آنان

عَلىٰ

  • ساخت: حرف جر
  • معنا: بر، بر پایهٔ

بَيِّنَتٍ

  • ریشه: ب‌ی‌ن
  • ساخت: اسم، مجرور به «عَلىٰ»؛ در رسم رایج قرآن «بَيِّنَةٍ» خوانده می‌شود
  • معنا: دلیل روشن، حجت آشکار

مِنهُ

  • ساخت: «مِن» حرف جر و «هُ» ضمیر متصل
  • معنا: از آن، برآمده از آن

بَل إِن يَعِدُ الظّالِمونَ بَعضُهُم بَعضًا إِلّا غُرورًا

بلکه ستمگران به یکدیگر جز وعده‌ای فریبنده نمی‌دهند.

بَل

  • ساخت: حرف اضراب
  • معنا: بلکه، نه؛ برای ردّ سخن پیشین و بیان حقیقت

إِن

  • ساخت: حرف شرط
  • معنا: اگر

يَعِدُ

  • ریشه: و‌ع‌د
  • ساخت: فعل مضارع، سوم‌شخص مفرد؛ پاسخ شرط آن در ادامهٔ معنا به‌صورت محذوف دانسته می‌شود
  • معنا: وعده می‌دهد

الظّالِمونَ

  • ریشه: ظ‌ل‌م
  • ساخت: جمع مذکر سالم، فاعل و مرفوع
  • معنا: ستمگران

بَعضُهُم

  • ریشه: ب‌ع‌ض
  • ساخت: اسم، فاعل و مرفوع؛ «هُم» مضاف‌الیه
  • معنا: برخی از آنان، بعضی از ایشان

بَعضًا

  • ریشه: ب‌ع‌ض
  • ساخت: مفعول‌به و منصوب
  • معنا: برخی دیگر را، یکدیگر را

إِلّا

  • ساخت: ابزار حصر و استثنا
  • معنا: جز، مگر

غُرورًا

  • ریشه: غ‌ر‌ر
  • ساخت: اسم، منصوب؛ مفعول مطلق یا مفعول‌به با معنای وعدهٔ فریبنده
  • معنا: فریب، نیرنگ، وعدهٔ پوچ و فریبنده
Nach oben scrollen