034-044-045-سبأ

به آنان کتاب‌هایی نداده بودیم که آن‌ها را مطالعه کنند، و پیش از تو هیچ هشداردهنده‌ای به سویشان نفرستاده بودیم.

وَما آتَيناهُم مِن كُتُبٍ يَدرُسونَها

به آنان کتاب‌هایی نداده بودیم که آن‌ها را مطالعه کنند.

وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین؛ و.

ما: حرف نفی؛ برای نفی وقوع فعل در گذشته؛ نـ.

آتَيناهُم: فعل ماضی، از ریشهٔ «أ ت ي»؛ «آتى» به معنای دادن و عطا کردن؛ «نا» ضمیر فاعلی، به معنای ما؛ «هم» ضمیر مفعولی پیوسته، به معنای آنان؛ به آنان دادیم.

مِن: حرف جر؛ در اینجا برای نفی فراگیر و بیان جنس؛ هیچ‌گونه، از.

كُتُبٍ: اسم جمع، جمع «کتاب»، از ریشهٔ «ک ت ب»؛ مجرور به «مِن» و دارای تنوین کسر؛ کتاب‌ها.

يَدرُسونَها: فعل مضارع، از ریشهٔ «د ر س»؛ به معنای مطالعه کردن و آموختن؛ «واو» نشانهٔ فاعل جمع مذکر، به معنای آنان؛ «ها» ضمیر مفعولی پیوسته، به معنای آن‌ها؛ آن‌ها را مطالعه می‌کنند.

وَما أَرسَلنا إِلَيهِم قَبلَكَ مِن نَذيرٍ

و پیش از تو هیچ هشداردهنده‌ای به سویشان نفرستاده بودیم.

وَ: حرف عطف؛ و.

ما: حرف نفی؛ برای نفی وقوع فعل در گذشته؛ نـ.

أَرسَلنا: فعل ماضی، از ریشهٔ «ر س ل»؛ به معنای فرستادن؛ «نا» ضمیر فاعلی؛ فرستادیم.

إِلَيهِم: «إلى» حرف جر، به معنای به سوی؛ «هم» ضمیر پیوسته، به معنای آنان؛ به سوی آنان، به سویشان.

قَبلَكَ: «قبل» ظرف زمان، به معنای پیش از؛ «ک» ضمیر پیوسته، به معنای تو؛ پیش از تو.

مِن: حرف جر؛ در اینجا برای نفی فراگیر و تأکید بر نبودن هیچ فردی؛ هیچ، هیچ‌گونه.

نَذيرٍ: اسم مفرد، از ریشهٔ «ن ذ ر»؛ بر وزن «فعیل» و به معنای هشداردهنده؛ مجرور به «مِن» و دارای تنوین کسر؛ هشداردهنده‌ای.