| قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۖ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ گفته شد: «به بهشت وارد شو.» گفت: «ای کاش قوم من میدانستند.» قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَگفته شد: «به بهشت وارد شو.» قِيلَ
ریشه: ق‌و‌ل؛ فعل ماضی مجهول، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ معنا: گفته شد. ادْخُلِ
ریشه: د‌خ‌ل؛ فعل امر، دوم‌شخص مفرد مذکر؛ حرکت کسره در پایان برای جلوگیری از برخورد دو سکون آمده است؛ معنا: وارد شو، داخل شو. الْجَنَّةَ
ریشه: ج‌ن‌ن؛ اسم معرفه با «ال»، منصوب و مفعولٌ‌به؛ معنا: بهشت، باغ پوشیده و سرسبز.
قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَگفت: «ای کاش قوم من میدانستند.» قَالَ
ریشه: ق‌و‌ل؛ فعل ماضی، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ معنا: گفت. يَا
حرف ندا؛ برای خطاب و صدا زدن به کار می‌رود؛ در اینجا در ترکیب «یا لیت» برای بیان حسرت آمده است. لَيْتَ
حرف مشبّه بالفعل؛ برای آرزو یا حسرت به کار می‌رود؛ معنا: ای کاش. قَوْمِي
ریشه: قوم؛ «قوم» اسم و مضاف، و «ی» ضمیر متصلِ متکلم مفرد در جایگاه مضافٌ‌إلیه؛ معنا: قوم من، مردم من. يَعْلَمُونَ
ریشه: ع‌ل‌م؛ فعل مضارع، سوم‌شخص جمع مذکر؛ مرفوع با ثبوت نون؛ «واو» فاعل است؛ معنا: می‌دانند، آگاه هستند. | 