038-028-040-ص

« Back to Glossary Index
آیا با مؤمنینِ نیکوکار، به مانند فسادکارانِ در زمین رفتار میکنیم؟ و آیا ممکن است، پرهیزکاران را بجای گناهکاران گذاریم؟ (۲۸)
أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ

آیا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند، مانند فسادکنندگان در زمین قرار دهیم؟ یا پرهیزگاران را مانند بدکاران قرار دهیم؟

أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ

آیا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، مانند فسادکنندگان در زمین قرار دهیم؟

أَمْ
حرف عطف و استفهامِ انکاری؛ برای طرح پرسشی که پاسخ آن منفی است. در اینجا به معنای «آیا» است.

نَجْعَلُ
از ریشهٔ «جَعَلَ»؛ فعل مضارع، اول‌شخص جمع، مرفوع. معنای آن: قرار می‌دهیم، می‌گردانیم.

الَّذِينَ
اسم موصول، جمع مذکر؛ در محل نصب، مفعول‌به نخستِ «نَجْعَلُ». معنای آن: کسانی که.

آمَنُوا
از ریشهٔ «أَمَنَ»؛ فعل ماضی، سوم‌شخص جمع مذکر، مبنی بر ضم به سبب اتصال واوِ جماعت. معنای آن: ایمان آوردند، باور کردند.

وَ
حرف عطف؛ برای پیوند دادن «آمَنُوا» و «عَمِلُوا». معنای آن: و.

عَمِلُوا
از ریشهٔ «عَمِلَ»؛ فعل ماضی، سوم‌شخص جمع مذکر، مبنی بر ضم به سبب اتصال واوِ جماعت. معنای آن: انجام دادند، عمل کردند.

الصَّالِحَاتِ
از ریشهٔ «صَلُحَ»؛ اسم جمع مؤنث سالم، منصوب با کسره به جای فتحه، مفعول‌به «عَمِلُوا». معنای آن: کارهای شایسته، اعمال نیک.

كَ
حرف جر و تشبیه؛ معنای آن: مانندِ.

الْمُفْسِدِينَ
از ریشهٔ «فَسَدَ»؛ اسم فاعل، جمع مذکر سالم، مجرور با یاء به سبب حرف «كَ». معنای آن: فسادکنندگان، تباه‌کاران.

فِي
حرف جر؛ معنای آن: در.

الْأَرْضِ
از ریشهٔ «أَرْض»؛ اسم، مفرد مؤنث، مجرور با کسره به سبب «فِي». معنای آن: زمین.


أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ

یا پرهیزگاران را مانند بدکاران قرار دهیم؟

أَمْ
حرف عطف و استفهامِ انکاری؛ برای طرح پرسشی که پاسخ آن منفی است. در اینجا به معنای «یا آیا» است.

نَجْعَلُ
از ریشهٔ «جَعَلَ»؛ فعل مضارع، اول‌شخص جمع، مرفوع. معنای آن: قرار می‌دهیم، می‌گردانیم.

الْمُتَّقِينَ
از ریشهٔ «وَقَى»؛ اسم فاعل از باب افتعال، جمع مذکر سالم، منصوب با یاء، مفعول‌به نخستِ «نَجْعَلُ». معنای آن: پرهیزگاران، کسانی که از نافرمانی الله خود را حفظ می‌کنند.

كَ
حرف جر و تشبیه؛ معنای آن: مانندِ.

الْفُجَّارِ
از ریشهٔ «فَجَرَ»؛ جمع مکسرِ «فاجِر»، مجرور با کسره به سبب حرف «كَ». معنای آن: بدکاران، گناهکارانِ آشکارا نافرمان.

Nach oben scrollen