| پس تو نیز از ایشان رو برتاب، تا زمانی به ایشان رسد، که آن خواننده، به چیزی ناراحت کننده، بخواند (6) |
| فَتَوَلَّ عَنهُمۘ يَومَ يَدعُ الدّاعِ إِلىٰ شَيءٍ نُكُرٍ پس از آنان روی بگردان، روزی که دعوت‌کننده به سوی چیزی هولناک و ناشناخته فرامی‌خواند. فَتَوَلَّ عَنهُمۘپس از آنان روی بگردان. فَ تَوَلَّ عَن هُم يَومَ يَدعُ الدّاعِ إِلىٰ شَيءٍ نُكُرٍروزی که دعوت‌کننده به سوی چیزی هولناک و ناشناخته فرامی‌خواند. يَومَ يَدعُ الدّاعِ إِلىٰ شَيءٍ نُكُرٍ |
این آیات ۶ تا ۸ سورهٔ قمر تصویری بسیار فشرده،تکان‌دهنده و زنده از صحنهٔ رستاخیز ترسیم می‌کنند: «پس از آنان روی بگردان؛ روزی که دعوت‌کننده به چیزی هولناک فرامی‌خواند؛ نکات اصلی در آیات
برداشت کلی پیام محوری آیات، هشدار دربارهٔ پیامد جدی انتخاب‌های انسان است. قرآن صحنه را صرفاً برای ترساندن توصیف نمی‌کند؛ تقابل میان غرور و غفلتِ امروز با خواری و بیداریِ ناگزیرِ آن روز را نشان می‌دهد. از نظر انسانی و اخلاقی، آیات دعوت می‌کنند که پیش از رسیدن روزی که هیچ گریزی از حقیقت نیست، انسان با صداقت به اعمال، مسئولیت‌ها، حق‌الناس، و رابطه‌اش با خدا نگاه کند. تصویر «ملخ‌های پراکنده» نیز یادآور این است که جمعیت، قدرت، جایگاه اجتماعی یا همراهی دیگران در نهایت جای پاسخ‌گویی شخصی را نمی‌گیرد. |