077-027-034-مرسلات

و در آن، کوه‌هایی بلند و استوار قرار دادیم و به شما آبی گوارا نوشاندیم.

وَجَعَلنا فيها رَواسِيَ شامِخاتٍ

و در آن، کوه‌هایی بلند و استوار قرار دادیم.

وَ حرف عطف است؛ برای پیوند دادن این جمله با جمله‌های پیشین آمده است. معنای آن: «و».

جَعَلنا فعل ماضی، مبنی بر سکون به سبب اتصال به «نا»ی فاعلی است. ریشهٔ آن «ج ع ل» است. «جَعَلَ» به معنای قرار داد، پدید آورد و گردانید. «نا» ضمیر متصل در محل رفع فاعل است و به معنای «ما» است.

فيها «في» حرف جرّ، به معنای «در» است. «ها» ضمیر متصل در محل جرّ با «في» و اشاره به زمین دارد. مجموعاً: «در آن».

رَواسِيَ اسم، جمع «راسِيَة» و منصوب است؛ مفعول‌به برای «جَعَلنا» به شمار می‌آید. ریشهٔ آن «ر س و» است. «رَسا» یعنی ثابت و استوار شد. «رَواسِي» یعنی کوه‌های استوار و پابرجا.

شامِخاتٍ صفتِ «رَواسِيَ» و منصوب است. ریشهٔ آن «ش م خ» است. «شَمَخَ» به معنای بلند و سرافراز شد. «شامِخات» یعنی بلند، برافراشته و سرافراز.

وَأَسقَيناكُم ماءً فُراتًا

و به شما آبی گوارا نوشاندیم.

وَ حرف عطف است و معنای «و» دارد.

أَسقَيناكُم فعل ماضی، از باب إفعال و مبنی بر سکون به سبب اتصال به «نا»ی فاعلی است. ریشهٔ آن «س ق ي» است. «أَسقى» یعنی نوشاند و آب داد. «نا» ضمیر متصل در محل رفع فاعل و به معنای «ما» است. «كُم» ضمیر متصل در محل نصب مفعول‌به و به معنای «شما» است.

ماءً اسم منصوب و مفعول‌به دوم برای «أَسقَينا» است. ریشهٔ آن «م و ه» است. «ماء» یعنی آب.

فُراتًا صفتِ «ماءً» و منصوب است. ریشهٔ آن «ف ر ت» است. «فُرات» به آب بسیار گوارا، شیرین و خوش‌نوش گفته می‌شود.