وَما أَدراكَ ما لَيلَةُ القَدرِو تو چه میدانی که شب قدر چیست؟ وَ ریشه: ندارد؛ حرف عطف است.
گرامر: حرف مبنی، برای پیوند دادن این جمله به جملههای پیشین.
معانی: و؛ همچنین؛ در اینجا آغازگر پرسشی تأکیدی است. ما ریشه: ندارد؛ اسم استفهام است.
گرامر: اسم استفهام مبنی در محل مفعولٌبه دومِ «أَدراكَ».
معانی: چه چیز؛ چیست؛ در اینجا برای بیان عظمت و ناشناختگیِ حقیقت شب قدر. أَدراكَ ریشه: د ر ي.
گرامر: فعل ماضی، باب إفعال؛ «أَدرى» به معنای آگاه ساخت. «کَ» ضمیر متصل در محل مفعولٌبه اول و خطاب به پیامبر است؛ فاعل آن ضمیر مستتر، به معنای «او» است.
معانی: تو را آگاه کرد؛ به تو فهماند؛ تو را دانا ساخت. ما ریشه: ندارد؛ اسم استفهام است.
گرامر: اسم استفهام مبنی در محل خبرِ مقدم، یا در تحلیل دیگر مفعولٌبه دومِ فعل مقدر؛ «لَيلَةُ القَدرِ» مبتدا یا بدلِ توضیحی برای آن است.
معانی: چه چیز؛ چیست؛ چه حقیقتی دارد. لَيلَةُ ریشه: ل ي ل.
گرامر: اسم مؤنث مفرد، مرفوع با ضمه؛ مضاف.
معانی: شب؛ شبِ مشخص و ویژه. القَدرِ ریشه: ق د ر.
گرامر: اسم معرفه با «ال»، مجرور با کسره؛ مضافٌالیه برای «لَيلَةُ».
معانی: اندازهگیری و تقدیر؛ ارزش و منزلت؛ قدرت. در ترکیب «لَيلَةُ القَدرِ»: شب قدر، شبی با منزلت بزرگ و زمان تقدیر امور. | 