| و انگوری و درختان سایه دار و شیره داری (۲۸) |
وَعِنَبًا وَقَضْبًاو انگور و سبزیِ خوردنی. وَ عِنَبًا وَ قَضْبًا |
قَضْبًا در عربی میتواند چند معنا داشته باشدو معنای دقیقش به جمله بستگی دارد. ریشه ریشهٔ آن ق ض ب است. فعل اصلی: قَضَبَ−يَقْضِبُ و مصدر آن قَضْب است. «قَضْبًا» معمولاً صورتِ منصوبِ مصدر یا اسم است. معناهای اصلی ۱. بریدن و قطع کردن معنای پایهٔ ریشهٔ «ق ض ب»، بریدنِ چیزی است؛ بهخصوص بریدن شاخه، چوب یا گیاه.
۲. سبزی یا علوفهٔ تازه «قَضْب» به گیاه و علوفهٔ سبز و تازهای گفته میشود که بریده میشود و برای خوراک دام به کار میرود؛ گاه به سبزیجات خوراکی هم تفسیر شده است. این واژه در قرآن آمده است: وَعِنَبًاوَقَضْبًا سورهٔ عبس، آیهٔ ۲۸ ترجمهٔ رایج: «و انگور و سبزیجات/علوفهٔ تازه.» در تفسیرها، «قَضْب» را چنین معنا کردهاند:
۳. قضیب؛ شاخه یا ترکهٔ باریک از همین ریشه، واژهٔ قَضیب میآید که به معنای شاخه، چوب باریک یا ترکه است؛ یعنی چیزی که از درخت بریده شده است. نقش «ـًا» اگر واژه دقیقاً قَضْبًا باشد، تنوینِ فتحه نشان میدهد که منصوب است. ممکن است در جمله:
پس در کاربرد قرآنی، مناسبترین معنا: سبزیها و علوفهٔ تازهای که بریده و دوباره میرویند. |