ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقبَرَهُسپس او را میراند، پس در قبرش نهاد. ثُمَّ
ریشه: «ث م م»؛ حرف عطف؛ برای ترتیب همراه با فاصله و تأخیر بهکار میرود؛ معانی: سپس، آنگاه. أَماتَ
ریشه: «م و ت»؛ فعل ماضی، باب إفعال، سومشخص مفرد مذکر؛ معانی: میراند، مرگ داد. هُ
ضمیر متصل، مبنی در محل نصب مفعولبه؛ به انسان اشاره دارد؛ معنا: او را. فَ
حرف عطف؛ برای ترتیب و پیوستگیِ نتیجه یا پس از آن بهکار میرود؛ معانی: پس، آنگاه. أَقْبَرَ
ریشه: «ق ب ر»؛ فعل ماضی، باب إفعال، سومشخص مفرد مذکر؛ معانی: در قبر نهاد، دفن شدن او را فراهم کرد. هُ
ضمیر متصل، مبنی در محل نصب مفعولبه؛ به انسان اشاره دارد؛ معنا: او را. | 