قُتِلَ الإِنسانُ ما أَكفَرَهُکشته باد انسان، چه بسیار ناسپاس است! قُتِلَ
ریشه: ق ت ل. فعل ماضی مجهول، مفرد مذکر غایب؛ در اینجا دعایی و برای نکوهش است. معنی: کشته باد، نابود باد، لعنت شود. الإِنسانُ
ریشه: أ ن س؛ گفته شده از «نِسیان» نیز دانستهاند. اسم معرفه با «ال»، مفرد مذکر، مرفوع و فاعلِ لفظیِ فعل مجهول. معنی: انسان، آدمی. ما
حرف یا اسمِ تعجبی در ساختار «ما أفعله»؛ مبنی و بیمحل از اعراب. معنی: چه بسیار، چقدر. أَكفَرَهُ
ریشه: ك ف ر. فعل ماضی بر وزن «أفعل» در ساختار تعجب، با «هُ» ضمیر پیوسته. «هُ» ضمیر مفرد مذکر غایب و مفعولبه است. معنی: چه بسیار ناسپاس است او؛ چه اندازه کفرانکننده است. | 