080-002-025-عبس

أَن جاءَهُ الأَعمىٰ

از آن‌رو که نابینا نزد او آمد.

أَن ریشه: ندارد؛ حرف مصدری است.
گرامر: حرف مصدری و نصب؛ همراه با فعل پس از خود، مصدر مؤول می‌سازد.
معانی: اینکه، از اینکه، به سببِ اینکه.

جاءَ ریشه: ج ـ ي ـ ء.
گرامر: فعل ماضی، مفرد، مذکر، غایب؛ مبنی بر فتح.
معانی: آمد، حاضر شد، رسید.

هُ ریشه: ندارد؛ ضمیر متصل.
گرامر: ضمیر متصل مبنی بر ضم، در محل نصب مفعول‌به؛ به پیامبر اشاره دارد.
معانی: او را، نزد او.

الأَعمىٰ ریشه: ع ـ م ـ ي.
گرامر: اسم، مفرد، مذکر، معرفه با «ال»؛ فاعلِ «جاءَ» و مرفوع، با علامت رفعِ ضمهٔ مقدر بر الف مقصور.
معانی: نابینا؛ کسی که بینایی ندارد.